داشتیم کامینگ بَک تو لایف می‌کردیم، نذاشتی.
درباره سایت
آخرین مطالب
- قلبم، چقدر، کوچک شده
- دقیقهها به مثابه همان آبی که پشت پا زدم به آن
- برای آفریدنی که بعد از ویرانی شکل گرفت
- دست خود را میگیرم، و بر شانهام میگذارم
- برای کسی که نامش رمز شد و میخواهم آن را زندگی کنم
- یوآنا ماریا، ما زیباترین گل عالمیم فقط پایمان را بستهاند
- _برای کسی که با شهود-ام میخواهمش، به رغبت و نفرت
- تقابل خلیفهها
- I am. I am. I am
- فکر میکنم آنقدر بیهوده نوشتهام که دیگر حتی کلمات هم نجاتدهنده نیستند
امکانات وب
اره از ناکجااباد پیداتون بشه و حرفای مرموز بزنید. اره لاس زنی رو به حدّ اعلاش برسونید. اره خودتونو بشناسونید بهمون.
اما..
میخوام عقب بکشم و بگم: خیلیخب. اره. اینا نقطه ضعفای من بودن. درست فهمیدین. اینایی که کردین توش و درنمیارین همه خواسته های یه بیست و دوساله در زندگی بود. درست فهمیدین و درست بردین توش. حالا مال شما. برین باهاش لاس بزنین و حال کنین. من دیگه بُریدم. من دیگه همشو میدم شما. من دیگه از جنگ و جدال خستهم. مال شما .
+حرصی که پُر شد از ملالت.
برچسب:
نویسنده: طاها زمانی